|
Op de foto zie je Jordy. Jordy zit op een school voor Praktijkonderwijs.
Jordy heeft heel erg veel moeite met lezen, en dan met name stillezen in de klas. Hij kan zich niet concentreren en kijk steeds maar om zich heen. Ook hardop lezen is lastig want tja…..dan maak je soms fouten en da’s ook niet fijn.
Nou wil het toeval dat wij op school een hond hebben die door HVA en Stichting SAAC opgeleid wordt tot autismebegeleidingshond. Hij gaat 4 dagen met mij mee naar het Praktijk Onderwijs van het Bonhoeffer College in Enschede. Wanneer mensen mij dan vragen “maar wat doet ie dan precies?”, dan vertel ik vaak het verhaal van Jordy.
Indy is een hond die het heerlijk vind wanneer er tegen hem gepraat wordt. En Jordy…….praat graag. Voor ons was één en één, twee. Jordy zou Indy gaan voorlezen. En dat gaat heel erg goed. Indy corrigeert niet wanneer Jordy een foutje maakt. En Indy ligt heerlijk te slapen wanneer Jordy hem aan het voorlezen is. Het is voor Jody een heel veilige manier van lezen. Hij leest nu 2 keer per week een half uur hardop!! Hij kwam van de week bij mij en hij vertelde vol trots dat hij alweer een nieuw boek mocht gaan halen omdat het vorige uit was. Super toch?!
Julisca Prins
Werkzaam aan het Bonhoeffer College te Enschede
__________
“Kim, onze dochter, deed niets alleen. Ze durfde niet alleen de deur uit, zelfs niet op de oprit. Voor onze dochter hebben we Sunny Boy aangeschaft. Dit is een Australian Labradoodle, die we samen met stichting SAAC en HVA opleiden als autismebegeleidingshond. Sinds we Sunny Boy hebben gaat het beter. We zijn begonnen met samen de hond uit te laten. De volgende stap was dat ze alleen met Sunny Boy naar het veldje in de straat ging. Daarna was ik haar op een dag kwijt, ze was samen met de hond een blokje om gegaan. Ik was super trots op haar.”
__________
“Het Aai-Speel-Maatje programma is in mijn idee een onmisbaar onderdeel van de opleiding voor de autismebegeleidingshond. Mijn zoontje (sjoerd) volgt dit
programma sinds half september 2009 en hij heeft hier enorm veel van geleerd. Ik denk dat er weinig 8 jarigen zijn die zo deskundig begeleid worden in het krijgen
van een hond in huis. Ondanks dat ik, zijn moeder, over veel hondenkennis beschik heb ook ik een heel stuk bijgeleerd.”
__________
Gedichtje over wat Isa (onze autismebegeleidingshond) voor mijn zoontje betekent.
Zeggen wat ik bedoel.
Uitleggen wat ik voel.
Het is een hele klus.
Dat lukt niet altijd dus.
Anderen vinden mij soms raar.
Isa niet en dat is waar.
Op andere mensen word ik vaak boos.
Op Isa niet, die geeft mij troost.
Isa likt mij aan mijn oor.
Daar voel ik mij heel bijzonder door.
Soms onzeker, soms bang.
Voel ik opeens een natte neus tegen mijn wang.
Van Isa word ik blij.
Ze maakt mijn gedachten weer vrij.
De kalmte en de rust.
Dat is wat ik nodig heb onbewust
Ik kan het best, ik durf het wel.
Voel ik aan haar zachte vel.
Ze geeft me rust en vertrouwen.
Samen kunnen we aan mijn ontwikkeling bouwen.
__________
Als ik boos ben of verdrietig kan Noena mij troosten.
Ik neem haar dan op schoot en knuffel met haar.
Ik word dan soms wat vrolijker van haar gekwispel of een lik in mijn gezicht en rustiger als ze rustig op mijn schoot ligt.
Ook is het soms even fijn om buiten met Noena te lopen,even uit huis weg van het gezeur van mama.
Als ik zie hoe hups of vrolijk Noena is word ik daar blij van, dan ga ik lekker met haar spelen.
Ook kan ik Noena al mijn geheimen vertellen ze vertelt het toch niet door !!!! Maar dan ben ik het lekker kwijt.
Groetjes Sara
Bij deze wil ik graag mijn ervaringen met Stichting SAAC met jullie delen.
Ik ben een alleenstaande moeder van een zoon van 8 ½ jaar met een algehele ontwikkelingsstoornis en klassiek autisme.
Het is een hele opgave om deze kleine jongen op te voeden tot een evenwichtig persoon en al zijn potentiële ontwikkelingskansen optimaal te benutten en uit te breiden. Door zijn klassiek autisme kampt Jim met een aantal gedragsproblemen en heeft hij een zeer specifieke aanpak nodig.
Twee jaar geleden hebben wij een Australian labradoodle aangeschaft. Deze honden zijn door hun evenwichtige karakter en wijze van contactname (oogcontact) zeer geschikt voor mensen met autisme. Isa (de hond) kwam in ons leven en vrijwel direct waren er bij Jim een aantal positieve veranderingen in zijn gedrag merkbaar. Jim was niet meer zo bang voor dieren (en met name hun geluiden) en was altijd zeer positief op de hond gericht.
We hebben met Isa een basis gedragscursus gedaan wat resulteerde in een goed luisterende hond.
Ik had echter steeds het gevoel…..: Er moet meer mogelijk zijn voor Isa en Jim samen.
Toen kwam ik in contact met Stichting SAAC. We konden vrijwel meteen met hen aan de slag. Het opleidingsprogramma bestaat uit een stuk training van de hond en een groot gedeelte waarbij Jim op zijn eigen niveau wordt begeleidt. Ze leren Jim gedrag van honden herkennen. Wat is een juiste manier van benaderen, wat betekent lichaamstaal. Jim is erg gemotiveerd omdat honden (en isa in het bijzonder) zijn belangstelling hebben. Hij leert zijn gedrag af te stemmen op de hond wat een zeer leerzame ervaring voor hem is. Als hij begrijpt dat hij rekening moet houden met de hond en weet waar hij op moet letten, dan kan hij dit in de toekomst ook generaliseren in de omgang naar mensen toe. De omgang met de hond kan dan als voorbeeld genomen worden en zo wordt het voor hem concreet gemaakt (wat hij nodig heeft vanwege zijn verstandelijke beperking).
Daarnaast zijn we bij Stichting SAAC bezig om Isa commando`s te leren die de omgang tussen Jim en mij soepeler laat verlopen.
Als Jim `vast hangt`in een bui is hij er bijna niet uit te krijgen. Hij is erg koppig en vasthoudend en zal en moet zijn zin krijgen. Isa gaat van nature tussen conflicten staan. Dat is een prachtige afleiding. Jim is altijd blij en vrolijk als Isa in de buurt is. Hij begint haar te aaien en zegt lieve woordjes tegen haar. De impasse van blijven hangen in gedrag is doorbroken. Door Isa commando`s te leren waardoor zij weet wanneer haar afleiding gewenst is, krijg ik als opvoeder een `tool`in handen waarmee ik Jims vasthoudende gedrag op een positieve manier kan doorbreken. Namelijk door afleiding door de hond.
Bij Stichting SAAC wordt er heel bewust gewerkt aan het opbouwen en uitbreiden van de band tussen hond en kind. Isa is meer op Jim gericht en Jim vind het leuk om Isa commando`s te geven. Als Isa hier positief op reageert, geeft dat Jim dat een trots gevoel . Het ondersteunt zijn zelfvertrouwen en maakt hem communicatiever (hij ervaart direct dat door zijn spraak, commando`s de hond reageert).
Kortom, ik ben van mening dat door Stichting SAAC alle positieve invloeden van onze hond ten volste benut worden en dat Jim uitgedaagd wordt om zijn potentiële ontwikkelingskansen ten volste te benutten.
Het doel van onze autismebegeleidingshond is om Jims gecompliceerde gedrag op een positieve manier dusdanig te beïnvloeden dat hij in de toekomst meer open staat voor anderen.
Om privacy redenen zijn alle namen aangepast!
|
